“Een Taal Erbij” is een methode die zich richt op het visualiseren van de interne en externe werkelijkheid van de cliënt.

Door middel van Duplo-/Playmobil poppetjes en ander materiaal wordt het probleem verbeeld en de innerlijke dialoog zichtbaar gemaakt en op gang gebracht.

Door het neerzetten van de poppetjes, die symbool staan voor diverse personen in de context, kunnen verhoudingen en situaties visueel worden gemaakt.

Waar we in het heden tegenaan lopen, vindt vaak zijn oorsprong in ons gezin van herkomst

Relaties in het heden kunnen bekeken worden door de beleving van iemand concreet op tafel te zetten. De verschillende ‘rollen’ die hij aanneemt, taken die men op zich neemt en bijvoorbeeld zorgpatronen kunnen aan het licht komen.

Tegelijkertijd wordt het verleden erbij geplaatst, vanwege onontkoombare verbondenheid tussen het hier en nu en de geschiedenis.

De opstellingen met de poppetjes blijken van onschatbare waarde in het contact; daar waar de gesproken taal tekortschiet zijn de poppetjes onmisbaar.

“Een Taal Erbij” is inzicht-gevend en verhelderend. Door de sterke identificatie met het materiaal kom je dicht bij je gevoel en kan je erkenning krijgen voor dat wat er is; niet alleen met woorden, maar ook door er samen naar te kijken. Je gaat letterlijk zien hoe je je verhoudt tot de ander.

“Een Taal Erbij” is een methodiek van Praktijk De Kontekst. Deze methodiek is ontwikkeld door Marleen Diekmann (1947-2007). Zij was psychotherapeute bij De Kontekst.